کردستان | روایت؛

خیلی‌ها تصور می‌کنند برای جذب نوجوانان به فعالیت‌های قرآنی باید آن‌ها را به مسجد یا کلاس‌های آموزشی دعوت کرد؛ اما حجت‌الاسلام فرشاد مرزبانی، مدیر اداره تبلیغات اسلامی شهرستان سنندج، مسیر دیگری انتخاب کرد؛ او تصمیم گرفت به جای آنکه منتظر نوجوانان بماند، خودش به جایی برود که آن‌ها ساعت‌های زیادی از وقتشان را می‌گذرانند؛ کلوپ‌های بازی و محله‌های حاشیه‌ای شهر.

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، خیلی‌ها تصور می‌کنند برای جذب نوجوانان به فعالیت‌های قرآنی باید آن‌ها را به مسجد یا کلاس‌های آموزشی دعوت کرد؛ اما حجت‌الاسلام فرشاد مرزبانی، مدیر اداره تبلیغات اسلامی شهرستان سنندج، مسیر دیگری انتخاب کرد؛ او تصمیم گرفت به جای آنکه منتظر نوجوانان بماند، خودش به جایی برود که آن‌ها ساعت‌های زیادی از وقتشان را می‌گذرانند؛ کلوپ‌های بازی و محله‌های حاشیه‌ای شهر.
برخی از این مناطق مانند نایسر و آساوله علاوه بر کمبود امکانات فرهنگی، با آسیب‌هایی همچون اعتیاد، خرید و فروش اسلحه و نفوذ جریان‌های انحرافی نیز روبه‌رو هستند. حاج آقا مرزبانی معتقد بود اگر قرار است قرآن در زندگی نوجوانان اثر بگذارد، باید از دل همین فضاها وارد شد.
نتیجه این نگاه، برگزاری یک جام پلی‌استیشن با ورودی پنج هزار تومان بود؛ مسابقه‌ای که در ظاهر تفاوتی با دیگر رقابت‌های بازی نداشت، اما قانون اصلی آن برای بازنده‌ها نوشته شده بود. هر نوجوانی که در همان دور نخست حذف می‌شد، تنها در صورتی می‌توانست دوباره به مسابقات برگردد که ۳۰ آیه از طرح «زندگی با آیه‌ها» را حفظ کند و گواهی آن را بگیرد.
مرزبانی درباره نتیجه این ایده می‌گوید: «هدف ما قهرمان مسابقه نبود؛ هدف، همان بچه‌هایی بودند که حذف می‌شدند. می‌خواستیم قرآن انگیزه بازگشتشان باشد، نه اجبار.» همین اتفاق هم افتاد؛ از میان۵۰۰ شرکت‌کننده، صدها نوجوان با میل خود سراغ حفظ آیات رفتند؛ اتفاقی که بسیاری از خانواده‌ها هم انتظارش را نداشتند.
یکی از تماس‌هایی که هنوز در ذهن او مانده، مربوط به نوجوانی اهل سنت است. «به من گفت حاج‌آقا، این آیات را بلد نیستم. گفتم با پدر و مادرت بخوان و حفظ کن. چند روز بعد خانواده‌اش تماس گرفتند و گفتند خدا خیرتان بدهد، بچه‌مان با قرآن مأنوس شده است.»